Die Letzte Rache - wydany w 1983 roku album niemieckiej formacji muzyki elektronicznej wywodzącej się z nurtu neue deutsche welle (NDW), Der Plan, w całości zawierający utwory skomponowane na potrzeby ścieżki dźwiękowej do niemieckiego filmu Die Letzte Rache (Ostatnia Zemsta, 1982) w reżyserii Rainera Kirberga, odwołującego się do ekspresjonizmu w niemieckich niemych filmach z lat 20., jak Das Cabinet des Dr. Caligari (Gabinet doktora Caligari, 1920, reż. Robert Wiene). Film wyemitowany został w 1982 roku przez niemiecką stację TV, ZDF w ramach "Das Kleine Fernsehspiel". W produkcję filmu częściowo zaangażowani byli sami muzycy Der Plan - Moritz Reichelt (Moritz R®) był współtwórcą surrealistycznej scenografii, zaś Frank Fenstermacher jako aktor zagrał jedną z epizodycznych ról. Materiał nagrywany był w 1982 roku w AtaTak-Studio w Düsseldorfie. Wydawnictwo pierwotnie ukazało się w 1983 roku nakładem autorskiej wytwórni Ata Tak Records. W 2013 roku album został wznowiony nakładem niezależnej niemieckiej wytwórni, Bureau B, i poszerzony o dodatkowe osiem kompozycji.
Wydawnictwo otwiera pozbawiony sekcji rytmicznej ambientowy utwór instrumentalny Die Wüste z nisko i archaicznie brzmiącym tłem syntezatorowym, chłodną i melancholijną przestrzenią o wyraźnie jesiennym zabarwieniu, chłodną, wysoko, gładko i wysmukle brzmiącą solówką klawiszową układającą się w krótkie i rozmyte linie melodii, chłodną, przestrzennie-smyczkowo i lekko wysmukle brzmiącą partią klawiszową tworzącą silnie rozmytą linię melodii, odległymi, chłodnymi, krótkimi, rozległymi, wysoko i wokalicznie (damsko) brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, chłodnymi, krótkimi i szerokimi zapętleniami klawiszowymi o rozległym i smyczkowym brzmieniu, oraz chłodną, przytłumioną, rozległą i wysoko brzmiącą solówką klawiszową układającą się w rozmyte linie melodii. W tle słychać jest spontaniczne, silne, ale przytłumione dźwięki uderzeń.
Miniatura Sechs Fingen An (Titelsong Der Früchte Der Bestimmung) zawiera tempo bossa novy archaicznego automatu perkusyjnego wspartego płytko zapętloną rytmiką partii bongosów, następujące po sobie krótkie, retrospektywnie i nisko brzmiące przeciągnięcia syntezatorowe, chłodne przeciągnięcia partii cymbałków, partię perkusjonaliów tworzących plemienną rytmikę, chłodne, twarde, wysoko i retrospektywnie brzmiące partie klawiszowe układające się w płytko zapętloną linię melodii, masywne, nisko i szorstko brzmiące przeciągnięcia syntezatorowe, chłodną, twardo wibrującą, wysoko i retrospektywnie brzmiącą solówkę klawiszową tworzącą krótką i płytko zapętloną linię melodii, chłodne, krótkie i wysoko brzmiące partie klawiszowe układające się w krótkie i szerokie zapętlenia, oraz wysoko brzmiącą partię trąbki tworzącą jazzowo-orkiestrową linię melodii wspartą subtelnymi, chłodnymi, krótkimi, wysoko i archaicznie brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w krótką i zapętloną linię melodii. W tle okresowo słychać jest lekko wibrujący bądź gładki i rozległy szum syntezatorowy. Śpiewana w języku niemieckim partia wokalna w wykonaniu Moritza Reichelta jest podwójna, sprawiająca wrażenie śpiewu w duecie - pierwsza jest tradycyjna o folkowym zabarwieniu, zaś druga odtwarzana jest na lekko przyspieszonych obrotach taśmy. Słychać tu silną inspirację twórczością amerykańskiego zespołu rocka eksperymentalnego, The Residents. Całość zamyka wysoko brzmiąca partia trąbki tworząca krótką, jazzową, płytko i dynamicznie zapętloną linię melodii.
W instrumentalnym, pozbawionym sekcji rytmicznej numerze Aufbruch (Der Weltkenner Durchschneidet Den Zaun), główną rolę odgrywa partia puzonu układająca się w jazzowo-orkiestrową linię melodii, występująca też w formie dyskretnej i odległej. Strukturę muzyczną uzupełniają pojawiające się parami krótkie, twarde i wysoko brzmiące partie klawiszowe, jednorazowo występująca dyskretna, twarda i nisko-tubalnie brzmiąca wibracja syntezatorowa, jednorazowo pojawiające się w parze miękkie i wibrujące dźwięki uderzeń, wysoko-tubalnie, archaicznie i chropowato brzmiące przeciągnięcia klawiszowe podszyte subtelną, chłodną, lekko wibrującą, wysoko i gładko brzmiącą partią klawiszową poddaną efektowi echa, oraz poprzedzone krótkim, nisko brzmiącym syntezatorowym akordem krótkie, rozległe, nisko, archaicznie i szorstko brzmiące przeciągnięcia syntezatorowe.
Kompozycja Am Grab Des Sohnes prezentuje rozległą i nisko brzmiącą partię syntezatorową wypełniającą tło, nisko-tubalnie i wiolonczelowo brzmiącą solówkę klawiszową tworzącą krótką i zapętloną linię melodii, a także krótkie przeciągnięcia bądź rozmytą linię melodii, chłodną, wysoko i gładko brzmiącą solówkę klawiszową układającą się w rozmytą linię melodii, oraz pojawiające się w środkowej fazie utworu chłodne i krótkie wejścia klawiszowe o rozległym i smyczkowym brzmieniu, a także krótkie, rozległe i nisko brzmiące partie klawiszowe subtelnie podszyte niskim, retrospektywnym i lekko wibrującym brzmieniem syntezatorowym. W tle słychać jest wsamplowane, damsko brzmiące, krótko wypowiadane sentencje w języku niemieckim. Zasadniczo brak jest sekcji rytmicznej, choć w drugiej połowie miniatury, bliżej jej środkowej fazy na krótko następuje utrzymujący jednostajne tempo beat podkładu rytmicznego automatu perkusyjnego.
Instrumentalna ścieżka Im Unterirdischen Wassersaal charakteryzuje się subtelną, chłodną, psychodeliczną i wysoko brzmiącą przestrzenią organową, gęstym organowym echo-drganio-szumem tła, dyskretnymi, chłodnymi, krótkimi i wysoko brzmiącymi partiami klawiszowymi tworzącymi krótkie i płytko zapętlone linie melodii, subtelnymi i krótkimi przeciągnięciami partii dzwonków, chłodnymi, krótkimi i dzwonkowo brzmiącymi partiami klawiszowymi tworzącymi łączące się przeciągnięcia, chłodnymi, krótkimi, twardymi, wysoko i harfowo brzmiącymi wstawkami klawiszowymi, subtelnymi, chłodnymi, wysoko i harfowo brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w przeciągnięcia, spontanicznymi, krótkimi, wysoko i gitarowo brzmiącymi akordami klawiszowymi, dyskretną i chłodną, ale masywną, wysoko i chropowato brzmiącą partią organową tworzącą krótką i silnie rozmytą linię melodii, subtelnymi, chłodnymi i wysoko brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, oraz pojawiającymi się w końcowej fazie kompozycji chłodnymi, krótkimi, wysoko i retrospektywnie brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w luźną i płaską linię melodii. W tle występują twarde, ale delikatne i poddane efektowi echa stukoty oraz twarde, delikatne, krótkie i zagęszczone dźwięki uderzeń poddane efektowi echa. Brak jest sekcji rytmicznej.
Sekcję rytmiczną posiada za to quasi piosenka ...Denn Alles War Nur Ein Trick! (Die Früchte Der Bestimmung), w postaci jednostajnego i jazzowego tempa archaicznego automatu perkusyjnego wspartego dodatkową partią werbla żywej sekcji perkusyjnej, utrzymującą bojowe tempo, okresowo załamujące się i przyjmujące formy bardziej chaotycznej rytmiki. Warstwę muzyczną tworzą jedynie partie pianina układające się w jazzowo-soulową linię melodii oraz miękkie partie fortepianowe tworzące soulowo-folkową linię melodii bliską linii wokalnej. W końcowej fazie kompozycji pojawiają się krótkie i twarde akordy fortepianowe. Śpiewane w języku niemieckim przez Moritza Reichelta partie wokalne są trzy naraz, nałożone na siebie - pierwsza, tradycyjnie śpiewana, druga, odtworzona na lekko przyspieszonych obrotach taśmy, oraz trzecia, odtworzona na znacznie przyspieszonych obrotach taśmy.
Instrumentalny utwór Zur Alten Dschunke (Thema Der Großen Stadt) opiera się na jednostajnym tempie elektronicznej sekcji perkusyjnej, krótkich, miękkich i dublujących się syntezatorowych akordach basowych tworzących klasycznie bluesową linię basu w podkładzie, krótkich, miękkich, dublujących się i wysoko brzmiących akordach klawiszowych podążających za linią basu, rozległej, wysoko i chropowato brzmiącej solówce klawiszowej o dźwięku przypominającym szorstkie i wysokie brzmienie saksofonu układającej się w zapętloną i jazzową linię melodii, chłodnej, chropowato i wysoko brzmiącej solówce klawiszowej tworzącej krótką i zapętloną linię melodii, krótkich, rozległych, wysoko i orkiestrowo brzmiących przeciągnięciach klawiszowych, oraz krótkich, następujących dynamicznie po sobie i nachodzących na siebie przeciągnięciach partii cymbałków. Warstwę muzyczną uzupełniają dźwięki przypominające odgłosy przeciągania kijem pomiędzy drewnianymi słupkami oparcia krzesła lub łóżka, blaszano brzmiące gongi pokryw garnkowych wsparte gongami partii talerza perkusyjnego, oraz dźwięki przypominające odgłosy przeciągania kijem pomiędzy cienkimi szprychami koła rowerowego.
Pozbawiona sekcji rytmicznej kompozycja Das Denkmal Des Scheiterns (Eröffnugsfeier) składa się z przetworzonego ludzkiego gwaru zapełnionej hali, krótkich, rozległych i nisko brzmiących partii helikonu układających się w orkiestrową linię melodii, oraz solówki klawiszowej o wysokim brzmieniu tworzącej płytko zapętloną, orkiestrową linię melodii przecinaną przez chłodne, krótkie, szerokie, wysoko, matowo i archaicznie brzmiące partie klawiszowe układające się w krótkie i szerokie zapętlenia, a także subtelne, chłodne, krótkie, wysoko, gładko i archaicznie brzmiące akordy klawiszowe. W tle cyklicznie słychać jest rozległe, furkocząco-trzeszczące wstawki syntezatorowe. Moritz Reichelt wykonuje deklamację w języku niemieckim, warstwa muzyczna powoli wtapia się w przetworzony w ludzki gwar, wreszcie cichnie w nim całkowicie. Z czasem w tej fakturze dźwiękowej występują gęsto osadzone, twarde i delikatne stukoty imitujące dźwięki oklasków, pojawia się atonalnie i matowo brzmiąca wstawka syntezatorowa podbita dźwiękiem partii talerza elektronicznej perkusji, po której następuje przetworzony i opadający do dołu dźwięk aplauzu, następnie pojawia się klawiszowa solówka o wysokim i orkiestrowym brzmieniu trąbki tworząca orkiestrowo-militarną linię melodii.
Jazzowa miniatura Es Ist Schön, Schön Zu Sein (Der Schöne Mann) osadzona jest na jazzowym tempie żywej sekcji perkusyjnej, krótkich, miękkich i rozległych akordach kontrabasu tworzących jazzową linię basu w podkładzie, układających się w luźną i jazzową linię melodii chłodnych, krótkich, twardych, wysoko i podzwaniająco brzmiących partiach organowych podbitych chłodnymi, krótkimi, szerokimi, miękkimi i wysoko brzmiącymi partiami organowymi, krótkich i wysoko brzmiących partiach organowych tworzących swobodną, jazzową linię melodii, partii puzonu tworzącej płytko zapętloną, jazzową linię melodii, krótkich, wysoko brzmiących zapętleniach organowych, oraz krótkich, rozległych i wysoko brzmiących przeciągnięciach partii puzonu. W tle niekiedy słychać jest następujące po sobie krótkie i wstecznie odtworzone dźwięki syków. Moritz Reichelt wykonuje krótką deklamację z języku niemieckim.
Utwór Donnerwetter! (Der Starke Mann) oparty jest na standardowym i jednostajnym tempie elektronicznej sekcji perkusyjnej, bardzo płytko zapętlającej się sekcji gitary basowej w podkładzie, rozległym i przetworzonym art rockowym riffie gitarowym tworzącym rozmytą linię melodii, krótkich i wysoko-tubalnie brzmiących partiach klawiszowych układających się płytko zapętloną linię melodii, krótkich, wysoko brzmiących przeciągnięciach i zapętleniach organowych, chłodnej, wysoko i retrospektywnie brzmiącej solówce klawiszowej tworzącej krótkie i zapętlone linie melodii, oraz post punkowym riffie gitarowym układającym się w rozmytą linię melodii. Bliżej końcowej fazy kompozycji struktura muzyczna zatrzymuje się, pojawia się pojedynczy, wysoko brzmiący i poddany efektowi zwielokrotnionego echa akord gitarowy, następuje zdublowane uderzenie partii werbla sekcji perkusyjnej, po którym wchodzi psychodeliczny, dygoczący i poddany efektowi zwielokrotnionego echa szumiący efekt syntezatorowy. Dalej elektroniczna sekcja perkusyjna ponownie przyjmuje standardowe i jednostajne tempo, w podkładzie po jednorazowym twardym akordzie partii gitary basowej powraca bardzo płytko zapętlająca się sekcja gitary basowej, chłodna solówka klawiszowa o wysokim, gładkim i retrospektywnym brzmieniu riffu gitarowego tworzy płytko zapętloną i rozmytą linię melodii, do warstwy muzycznej powraca przetworzony, art rockowy riff gitarowy układający się w rozmytą linię melodii, chłodna, wysoko brzmiąca partia organowa tworzy płytko zapętloną linię melodii. Moritz Reichelt w języku niemieckim wypowiada krótkie, groteskowe sentencje oraz rzuca krótką i szorstko brzmiącą sentencją.
Pozbawiona sekcji rytmicznej ścieżka Oh, Oh, Oh! (Der Kluge Mann) złożona jest z układających się w krótką i płytko zapętloną linię melodii, podszytych dzwonkowym podźwiękiem klawiszowym, chłodnych, krótkich, gładko, retrospektywnie i wysoko-tubalnie brzmiących partii klawiszowych o organowym zabarwieniu dźwiękowym (niekiedy wspartych chłodnymi, krótkimi, twardymi, wysoko i matowo brzmiącymi partiami klawiszowymi, podszytymi efektem echa chłodnymi, krótkimi, szerokimi, rozległymi, wysoko i matowo brzmiącymi partiami klawiszowymi, a także przytłumionymi, chłodnymi, krótkimi, twardymi, szerokimi, rozległymi, wysoko i matowo brzmiącymi partiami klawiszowymi), oraz odtwarzanych wstecznie krótkich, twardych, retrospektywnie i wysoko brzmiących partii klawiszowych dyskretnie podszytych krótkim i wysmukle brzmiącym tweetem syntezatorowym, tworzących krótkie i lekko zapętlone arpeggia (niekiedy wyraźnie spowalniające). Jednorazowo parą pojawiają się chłodne, krótkie, rozległe, wysoko i matowo brzmiące wstawki klawiszowe. W tle okresowo słychać jest stukoty przypominające dźwięk lekkiego pukania do drzwi szafki, tubalnie i chropowato brzmiącą wstawkę klawiszową oraz krótką i wysoko brzmiącą wstawkę syntezatorową przypominającą dźwięk wciągnięcia taśmy. Dopiero w końcowej fazie utworu Moritz Reichelt wypowiada frazę ,,Oh, Oh, Oh!", jednocześnie na solo wychodzą chłodne, krótkie, twarde, szerokie, rozległe, wysoko i matowo brzmiące partie klawiszowe układające się w krótką i płytko zapętloną linię melodii.
Instrumentalna, jazzowa kompozycja Der Kommissar (Ist Schon Da), zbudowana jest wyłącznie z partii saksofonu układającej się w jazzową linię melodii, cyklicznie występujących, miękkich wstawek partii kołowrotka, oraz wypełniającej tło dyskretniej, dynamicznej i nisko brzmiącej wibracji syntezatorowej. Brak jest sekcji rytmicznej.
Miniatura Ich Bin Es! (Der Weltkenner) zawiera jednostajne, marszowe i quasi militarne tempo elektronicznej sekcji perkusyjnej, krótkie i wysoko brzmiące partie trąbki układające się w płytko zapętloną, orkiestrową linię melodii, chłodne, krótkie i smyczkowo-przestrzennie brzmiące przeciągnięcia klawiszowe, oraz chłodną partię klawiszową o rozległym, smyczkowo-przestrzennym brzmieniu tworzącą rozmytą linię melodii. Moritz Reichelt wykonuje filmowo brzmiącą narrację z języku niemieckim.
Piosenka "Du Bist Es Nicht" Junger Mann (Die Teenager) prezentuje jednostajne tempo elektronicznej sekcji perkusyjnej, krótkie syntezatorowe akordy basowe tworzące płytko zapętloną linię basu w podkładzie, chłodne, krótkie, wysoko i retrospektywnie brzmiące partie klawiszowe układające się w płytko zapętloną linię melodii, chłodne, krótkie bądź przeciągnięte, wysoko i matowo brzmiące partie klawiszowe tworzące płytko zapętloną linię melodii, oraz chłodne, krótkie, wysoko, retrospektywnie i chropowato brzmiące zapętlenia klawiszowe. Warstwę muzyczną uzupełniają chłodne, krótkie, twarde i wysoko brzmiące wibracje syntezatorowe, wysoko, chropowato i archaicznie brzmiące wstawki klawiszowe, chłodne, krótkie, wibrujące i wysoko brzmiące wstawki klawiszowe oraz krótkie tweety syntezatorowe. W końcowej fazie numeru pojawia się chłodna, wysoko, gładko, retrospektywnie i lekko wysmukle brzmiąca solówka klawiszowa układająca się w krótką i zapętloną linię melodii, występuje też nisko i chropowato brzmiąca wstawka syntezatorowa, zaś chłodne, krótkie bądź przeciągnięte, wysoko i matowo brzmiące partie klawiszowe tworzące płytko zapętloną linię melodii wspomagane są przez subtelne chłodne, krótkie, szerokie, rozległe, wysoko, lekko metalicznie, retrospektywnie i chropowato brzmiące partie klawiszowe. Moritz Reichelt uzupełnia główną, śpiewaną w języku niemieckim chłopięcą partię wokalną, wypowiadając w języku niemieckim krótkie sentencje. Wokalista wykonuje również wokalizy.
Utwór Früchte-Radio-Special w zasadzie jest instrumentalną wersją kompozycji ...Denn Alles War Nur Ein Trick! (Die Früchte Der Bestimmung). Warstwa muzyczna w obu przypadkach jest taka sama, zawierająca jednostajne i jazzowe tempo archaicznego automatu perkusyjnego wspartego dodatkową partią werbla żywej sekcji perkusyjnej utrzymującego bojowe tempo, okresowo załamujące się i przyjmujące formy bardziej chaotycznej rytmiki, partię pianina układającą się w jazzowo-soulową linię melodii, oraz miękkie partie fortepianowe tworzące soulowo-folkową linię melodii. W końcowej fazie ścieżki pojawiają się krótkie i twarde akordy fortepianowe. Partia wokalna w wykonaniu Moritza Reichelta pojawia się tu jednak, ale w bardzo dyskretnej formie w tle.
Pozbawiona sekcji rytmicznej kompozycja Des Kerkers Loch (Die Früchte) zaznacza się krótkimi szumo-gongami syntezatorowymi podążającymi za partią wokalną, oraz chłodnymi, krótkimi bądź przeciągniętymi, wysoko i retrospektywnie brzmiącymi partiami klawiszowymi podążającymi za partią wokalną. W tle występują też krótkie efekty syntezatorowych zaszumień. Śpiewana w języku niemieckim partia wokalna w wykonaniu Moritza Reichelta jest podwójna - pierwsza, odtwarzana na lekko przyspieszonych obrotach taśmy, druga zaś słyszana bardziej w tle, śpiewana jest tradycyjnie, nisko i szorstko brzmiącym głosem. Linia wokalna ma charakter bojowej pieśni lub hymnu.
Instrumentalny numer Die Unterirdische Fabrik opiera się o dynamicznie zapętlone tweety syntezatorowe, przetworzone i rozległe gongi, miękkie i odległe dźwięki uderzeń, dźwięki uderzeń z efektem echa, odległe, krótkie, wysoko, archaicznie i chropowato brzmiące przeciągnięcia klawiszowe przypominające dźwięk szlifierki, odległe i rozległe gongi, krótkie i szorstko brzmiące furkoty syntezatorowe, oraz krótkie syki syntezatorowe. Brak jest sekcji rytmicznej.
Miniatura Oder Nicht? (Die Tötungsmaschine) składa się z męsko brzmiących wstawek wokalnych, gęsto wibrujących i męsko brzmiących wstawek wokalnych (niekiedy przybierających nieco wyższego rejestru dźwiękowego), wysoko i męsko brzmiących wstawek wokalnych układających się w krótkie i równomierne arpeggia, jednorazowo występujących parami miękkich uderzeń partii werbla automatu perkusyjnego, nisko i chropowato brzmiących przeciągnięć klawiszowych przypominających dźwięk sygnału ostrzegawczego, chłodnych partii klawiszowych o twardym brzmieniu marimby tworzących krótkie, równomierne i dynamiczne arpeggia, krótkich, tubalnie i chropowato brzmiących przeciągnięć klawiszowych przypominających dźwięk sygnału ostrzegawczego, jednorazowo występujących parami miękkich dźwięków wystrzałów, wokalnych efektów odtwarzanych na przyspieszonych obrotach taśmy, obojniaczo brzmiących efektów wokalnych, chłodnej, przeciągniętej, jednorazowo występującej twardej, wysoko, matowo i retrospektywnie brzmiącej wibracji syntezatorowej przypominającej dźwięk dzwonka telefonu, niezrozumiałych, męsko brzmiących dialogów w tle, krótkich syków syntezatorowych, oraz następujących z czasem utrzymujących płytko zapętloną i mechaniczną rytmikę dźwięków metalicznie brzmiących uderzeń. Brak jest konwencjonalnej sekcji rytmicznej. Dopiero w końcowej fazie utworu, po zatrzymaniu się dotychczasowej faktury dźwiękowej, pojawiają się krótkie, twarde, wysoko i retrospektywnie brzmiące partie klawiszowe układające się dynamiczną i płytko zapętloną linię melodii wspartą chłodnymi, krótkimi, wysoko, matowo i retrospektywnie brzmiącymi partiami klawiszowymi tworzącymi krótkie zapętlenia bądź bardzo krótkie arpeggio, następnie w dynamiczną i płytko zapętloną linię melodii układają się krótkie, nisko, retrospektywnie i chropowato brzmiące partie klawiszowe wsparte chłodnymi, krótkimi i wysoko brzmiącymi partiami klawiszowymi tworzącymi krótkie zapętlenie, po czym następuje finalne, długie, chłodne, wysoko, matowo i wiolonczelowo brzmiące przeciągnięcie klawiszowe wsparte nisko i wiolonczelowo brzmiącą partią klawiszową. Brak jest sekcji rytmicznej.
Jazzowa kompozycja Der Kommissar (Ermittelt Weiter) jest bliźniaczą ścieżką jazzowej miniatury Der Kommissar (Ist Schon Da). Warstwa muzyczna złożona jest z partii saksofonu układającej się w jazzową linię melodii, oraz cyklicznie występujących miękkich wstawek partii kołowrotka. Występuje tu rodzaj sekcji rytmicznej w postaci partii bębna utrzymującego spowolnione, jednostajne i marszowe tempo, cyklicznie przechodzące w płytko i bojowo zapętloną rytmikę.
Quasi piosenka Chor Der Gefangenen charakteryzuje się dublującą się, utrzymującą jednostajne i marszowe tempo partią werbla automatu perkusyjnego, krótkimi syntezatorowymi akordami basowymi tworzącymi luźną linię basu w podkładzie, gęstą partią delikatnych dzwonków układających się w rodzaj krótkich i połączonych ze sobą zapętleń, chłodnymi, twardymi, sucho i kafelkowo dzwoniącymi wstawkami klawiszowymi, oraz krótkimi, rozległymi, nisko i szorstko brzmiącymi przeciągnięciami syntezatorowymi. Linia wokalna przypomina celtycką pieśń bojową, śpiewane w języku niemieckim partie wokalne w wykonaniu Moritza Reichelta nałożone są na siebie, sprawiając wrażenie śpiewu chóralnego. Wokalista wykonuje również krótkie przyśpiewki oraz lekkie okrzyki - te ostatnie w końcowej fazie utworu odtwarzane są na spowolnionych obrotach taśmy.
Miniatura Der Assistenten-Song osadzona jest na przypominającej dźwięk pstryknięcia palcami partii werbla automatu perkusyjnego utrzymującej jednostajne, jazzowo-swingowe tempo, krótkich, dublujących się i retrospektywnie brzmiących syntezatorowych akordach basowych tworzących luźną, jazzową linię basu, bądź cyklicznie układających się również w krótką i płytko zapętloną linię basu w podkładzie, chłodnych, krótkich, wysoko i retrospektywnie brzmiących partiach klawiszowych tworzących luźną linię melodii bądź krótką i płytko zapętloną linię melodii, oraz chłodnej, wysoko i chropowato brzmiącej solówce klawiszowej o dźwięku przypominającym wysokie i chropowate brzmienie new wave'owego riffu gitarowego, układającej się w krótką i zapętloną linię melodii. Moritz Reichelt w języku niemieckim śpiewa barytonem.
W kompozycji Chor Der Ausgebrochenen początkowo sekcję rytmiczną tworzą przetworzone, poddane efektowi echa dźwięki tłumnych, wojskowych kroków utrzymujących jednostajne, marszowe tempo, które zastąpione zostają wysoko-tubalnie, szorstko i archaicznie (prawie atonalnie) brzmiącą wstawką syntezatorową utrzymującą jednostajną i marszową rytmikę. Dopiero z czasem następuje standardowe i jednostajne tempo automatycznej sekcji perkusyjnej wspartej uderzeniem dodatkowej, subtelnej, masywnej, miękkiej, wysoko i matowo brzmiącej partii werbla elektronicznej perkusji. Poza krótkimi, nisko, archaicznie i chropowato brzmiącymi, wstawkowymi zapętleniami klawiszowymi, brak jest dodatkowej warstwy instrumentalnej. Śpiewane w języku niemieckim partie wokalne w wykonaniu Moritza Reichelta nałożone są na siebie sprawiając wrażenie chóralnego śpiewu maszerujących na front żołnierzy, co podkreśla wyraźnie militarna linia wokalna. Wokalista wykonuje również dodatkowe partie wokalne oraz bojowe pseudo okrzyki brzmiące ,,hum-hum".
Numer Schauet Her (Die Früchte) oparty jest na krótkich partiach klawiszowych o rozległym i niskim brzmieniu helikonu układających się w krótką, orkiestrową i płytko zapętloną linię melodii bądź swobodną i orkiestrową linię melodii, wysoko brzmiących partiach akordeonu francuskiego tworzących dynamiczną, folkową i parysko brzmiącą linię melodii, oraz występujących parami (czasami potrójnie) krótkich, orkiestrowych, miękkich i wysoko brzmiących partiach oboju. Brak jest sekcji rytmicznej. Śpiewane w języku niemieckim przenikające się partie wokalne w wykonaniu Moritza Reichelta są groteskowe, przypominające śpiewy pijackie.
Utwór Schönheit Der Macht (Monolog Des Herrschers) charakteryzuje się utrzymującą standardowe i jednostajne tempo automatyczną sekcją perkusyjną okresowo minimalizującą się do utrzymującego jednostajne i standardowe tempo uderzenia beatu podkładu rytmicznego, krótkimi, rozległymi, nisko i szorstko brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w luźną i płytko zapętloną linię melodii, tubalnie brzmiącą partią syntezatorową wypełniającą tło, subtelnymi i krótkimi partiami klawiszowymi o tubalnym i chropowatym brzmieniu riffu gitarowego tworzącymi krótkie i równomierne arpeggia, chłodnymi, krótkimi, wysoko, retrospektywnie i gładko brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w płytko zapętloną linię melodii, krótkimi, wysoko-tubalnie i retrospektywnie brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, oraz występującym jednorazowo chłodnym, krótkim, wibrującym, wysoko, gładko, futurystycznie i wysmukle brzmiącym przeciągnięciem klawiszowym. Warstwę muzyczną dopełniają odtwarzane na przyspieszonych obrotach taśmy chóralne wokalizy typu gospel oraz delikatne partie dzwonka tworzące krótkie zapętlenia. W tle słychać jest dźwięki delikatnych stukotów odkładanych przedmiotów. Moritz Reichelt w języku niemieckim wykonuje deklamację.
Instrumentalna ścieżka Zerstörung Der Grossen Stad złożona jest z silnych i podszytych efektem echa dźwięków uderzeń utrzymujących luźną i płytko zapętlona rytmikę, nisko brzmiącej partii syntezatorowej tworzącej krótką i rozmytą linię melodii, układającej się w silnie rozmytą linię melodii chłodnej partii klawiszowej o rozległym, wysokim, wokalicznym (damskim) i chóralnym brzmieniu z czasem obniżającej rejestr dźwiękowy do wysokiego, rozległego i wokalicznego (męskiego) brzmienia chóralnego, wysoko i orkiestrowo brzmiących przeciągnięć klawiszowych, jednorazowo występujących przetworzonych dźwięków wystrzałów petard, jednorazowo pojawiających się krótkich i przetworzonych dźwięków eksplozji, jednorazowo występujących krótkich, przeciągniętych i nachodzących na siebie efektów syntezatorowych zaszumień, chłodnych, psychodelicznych, masywnych, wysoko i chropowato brzmiących przeciągnięć organowych, jednorazowo pojawiającego się wsamplowanego, męsko brzmiącego histerycznego płaczu, przetworzonych dźwięków uderzeń podszytych efektem echo-szumu, miękkich szmerów syntezatorowych, oraz lekkich uderzeń podszytych efektem echa. Brak jest konwencjonalnej sekcji rytmicznej.
Skomponowany i gościnnie wykonany przez niemiecką kompozytorkę, Susanne von Windsberg, pozbawiony sekcji rytmicznej instrumentalny utwór Das Zimmer Der Tochter, złożony jest wyłącznie z często przechodzącej w efekt vibrato partii fletu układającej się w folkową linie melodii. Tło wypełnia dyskretna, twarda i wysoko-tubalnie brzmiąca wibracja syntezatorowa, słychać jest też wdechy kompozytorki podczas zmian akordów partii fletu.
W kompozycji Showdown sekcję rytmiczną zastępuje jednostajne i dynamiczne tempo metronomu brzmiące niczym dźwięk tykania zegara. W podkładzie tylko krótko i epizodycznie występują krótkie i miękkie syntezatorowe akordy basowe tworzące płaską linię basu. Warstwa muzyczna, w zależności od fazy numeru, zbudowana jest z różnych komponentów brzmieniowych w postaci pojawiającego się jednorazowo twardo wibrującego przeciągnięcia klawiszowego o wysokim brzmieniu trąbki, krótkich, twardych i archaicznie brzmiących partii klawiszowych układających się w płaską linię melodii, tubalnie brzmiących wstawek klawiszowych przechodzących w nisko i chropowato brzmiącą partię klawiszową tworzącą przeciągnięcie bądź rozmytą linię melodii, występującego jednorazowo chłodnego, krótkiego i bardzo wysoko brzmiącego zapętlenia klawiszowego, chłodnych i wysoko brzmiących wstawek klawiszowych, krótkiego i wysoko-tubalnie brzmiącego przeciągnięcia klawiszowego, chłodnych, lekko wibrujących, wysoko, wokalicznie (damsko) i chóralnie brzmiących przeciągnięć klawiszowych, pojawiającego się jednorazowo chłodnego i bardzo wysoko brzmiącego przeciągnięcia klawiszowego, występującej jednorazowo chłodnej, krótkiej, wysoko i chropowato brzmiącej wstawki klawiszowej, pojawiającej się jednorazowo wysoko i puzonowo brzmiącej partii klawiszowej tworzącej krótką i zapętloną linię melodii, występujących jednorazowo elektronicznych partii kastanietów układających się w dynamiczną i zapętloną w latynoskim stylu rytmikę, pojawiającej się jednorazowo zapętlonej, wysoko i wokalicznie (męsko| brzmiącej wstawki klawiszowej, występującej jednorazowo chłodnej i wysoko brzmiącej solówki klawiszowej tworzącej rozmytą linię melodii wspartą chłodnymi, krótkimi, twardymi i retrospektywnie brzmiącymi partiami klawiszowymi, krótkich, nisko i chropowato brzmiących wstawek syntezatorowych, pojawiającej się jednorazowo twardej, futurystyczno-atonalnie brzmiącej wibracji syntezatorowej, oraz występującej jednorazowo miękkiej i tubalnie brzmiącej wibracji syntezatorowej. W tle słychać jest podszyty efektem echa dźwięk pęknięcia / złamania, czy przeciągnięty i miękko warkotliwy efekt szmeru silnikowego.
Piosenka So Wurden Wir Zu Ihm Gemein (Sohn Und Tochter) prezentuje jednostajne tempo elektronicznej sekcji perkusyjnej, funkowe i płytko zapętlające się akordy sekcji gitary basowej w podkładzie, subtelne, chłodne, krótkie i wysoko brzmiące partie klawiszowe układające się w płytko zapętloną linię melodii, oraz subtelne i chłodne partie klawiszowe o delikatnym brzmieniu marimby tworzące płytko zapętloną linię melodii. Główną partię wokalną stanowi damsko brzmiąca deklamacja w języku niemieckim (wokalistka niewymieniona), pozostałe damsko i męsko brzmiące partie wokalne w postaci deklamacji i przyśpiewek, majaczą w tle.
Numer Das Ende zawiera tubalnie i wiolonczelowo brzmiącą partię syntezatorową wypełniającą tło, partię pianina układającą się w spokojną, soulową linię melodii, oraz partię skrzypiec tworzącą rozmytą linię melodii. Brak jest sekcji rytmicznej. Tło wypełnia szum przypominający dźwięk ulewnego deszczu, słychać jest również oddalone, krótkie i rozległe zaszumienia syntezatorowe przypominające stłumiony, pojedynczy dźwięk wystrzału z karabinu. Partie wokalne ograniczają się do damsko-męskich przyśpiewek.
Utwór Der Todesmonolog (Gerät Dem Ausgespaceten Weltkenner Doch Noch Versöhnlich) składa się z dwóch części. Pierwsza jest pozbawiona sekcji rytmicznej, instrumentalna i całkowicie eksperymentalna, z chłodną, rozległą, wysoko i matowo brzmiącą przestrzenią generowaną przez Mellotron, odległymi, chłodnymi, rozległymi i wokalicznie (męsko) brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, wypełniającym tło echo-szumem organowym, odległym, chłodnym, rozległym, wysoko i wokalicznie (damsko) brzmiącym przeciągnięciem klawiszowym, oraz szorstko brzmiącą wokalizą w wykonaniu Moritza Reichelta. Tło wypełniają liczne stukoty (niektóre poddane efektowi echa), niezwykle dyskretne, chłodne, krótkie i wysoko brzmiące wstawki klawiszowe i wibracje, rozległe i atonalnie (szumiąco) brzmiące przeciągnięcia syntezatorowe, dyskretne i delikatne partie dzwonków, poddane efektowi echa szmery syntezatorowe, rozmiękłe dźwięki kroków oraz krótkie i miękkie tweety syntezatorowe. Kompozycja dość niespodziewanie przechodzi w swoją drugą, quasi piosenkową część z jednostajnym, jazzowym tempem wspartej kląskaniem językowym automatycznej sekcji perkusyjnej z partią werbla brzmiącą niczym pstryknięcia palcami, chłodnymi i krótkimi partiami klawiszowymi o brzmieniu fletu tworzącymi zapętloną, swingową linię melodii wspartą chłodnymi, krótkimi, miękkimi, wysoko i gładko brzmiącymi partiami klawiszowymi, chłodnymi, płytkimi i wysoko brzmiącymi zapaleniami klawiszowymi, aluminiowo brzmiącymi partiami dzwonka układającymi się w krótką i płytko zapętloną linię melodii, nisko, chropowato i wokalicznie (męsko) brzmiącą partią klawiszową tworzącą rozmytą linię melodii, chłodnymi, krótkimi, wysoko i matowo brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w swobodną i płytko zapętloną linię melodii, chłodnymi, krótkimi, rozległymi i wysoko brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, chłodnymi, krótkimi, wysoko, matowo i archaicznie brzmiącymi partiami klawiszowymi tworzącymi krótką i płytko zapętloną linię melodii, nisko i archaicznie brzmiącą partią syntezatorową okresowo wypełniającą tło, rozległą, nisko i chropowato brzmiącą partią syntezatorową układającą się w krótką i zapętloną linię melodii, oraz subtelną, chłodną, wysoko i archaicznie brzmiącą partią syntezatorową okresowo wypełniającą tło. Warstwę muzyczną uzupełniają nisko i męsko brzmiące wokalizy. W tle słychać jest efekty syntezatorowego szumu oraz metalicznie brzmiące uderzenia. Warstwę muzyczną przecina pomost wypełniony chłodną, wysoko zawieszoną, wysoko i matowo brzmiącą przestrzenią generowaną przez Mellotron, dyskretnymi, chłodnymi, krótkimi, wysoko i matowo brzmiącymi wstawkami klawiszowymi oraz subtelnymi i krótkimi tweetami syntezatorowymi. Moritz Reichelt kwaśnym i soulowym głosem w języku niemieckim wykonuje ni to tradycyjny śpiew, ni to deklamację.
Wznowienie albumu nakładem niemieckiej niezależnej wytwórni Bureau B z 2013 roku poszerzone zostało o osiem dodatkowych ścieżek. Pierwszą z nich jest pozbawiona sekcji rytmicznej kompozycja Geloschte Szene z nałożonymi na siebie, lekko opadającymi, chłodnymi i wysoko brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, chłodnymi, bardzo wysoko brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, chłodnymi, rozległymi, bardzo wysoko i nawołująco brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, wysoko, chropowato i retrospektywnie brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, chłodnymi, wibrującymi, wysoko i chropowato brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi (wszystkimi niepowtarzającymi się już później), masywną, wysoko-tubalnie brzmiącą partią syntezatorową wypełniającą tło, sprasowanymi, masywnymi, wysoko i wokalicznie (obojniaczo) brzmiącymi wstawkami klawiszowymi, twardą, tubalnie-matowo brzmiącą, wznoszącą się i opadającą wibracją syntezatorową, zapętlonymi, wysoko-tubalnie, archaicznie i chropowato brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, krótkimi, masywnymi i tubalnie brzmiącymi przeciągnięciami syntezatorowymi, rozległą, nisko i chropowato brzmiącą partią syntezatorową wypełniającą tło, nisko, chropowato i retrospektywnie brzmiącymi przeciągnięciami syntezatorowymi, rozległą i nisko brzmiącą partią syntezatorową wypełniającą tło, nisko brzmiącą partią organową wypełniającą tło, nisko-tubalnie brzmiącą partią syntezatorową wypełniającą tło, oraz nisko-tubalnie i matowo brzmiącą partią klawiszową tworzącą rozmytą linię melodii. W końcowej fazie utworu następują rozległe efekty syntezatorowych zaszumień.
Piosenka Das Insekt (Alternative Version) opiera się na płytko zapętlonej rytmice uderzenia beatu podkładu rytmicznego automatycznej sekcji perkusyjnej pozbawionej partii werbla, płytko zapętlonej syntezatorowej sekcji basowej w podkładzie, subtelnych, chłodnych, bardzo krótkich i sucho dzwoniących partiach klawiszowych układających się w płytko zapętloną linię melodii, chłodnych, krótkich, miękkich, wibrujących, retrospektywnie i wysoko brzmiących partiach klawiszowych tworzących płaską linię melodii, chłodnych, krótkich, wysoko, retrospektywnie i matowo brzmiących partiach klawiszowych układających się w płytko zapętloną linię melodii wspartą chłodnymi, krótkimi, wysoko, retrospektywnie i matowo brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi, chłodnych, krótkich, miękkich i futurystycznie brzmiących tweetach syntezatorowych tworzących luźną i płytko zapętloną linię melodii, chłodnych, krótkich, wysoko, archaicznie i matowo brzmiących partiach klawiszowych układających się w płytko zapętloną linię melodii, wstawkowych, miękkich, chwiejnych, krótkich i szerokich akordach new wave'owego akordu gitarowego, poddanych efektowi zwielokrotnionego echa chłodnych, twardo wibrujących, wysoko i retrospektywnie brzmiących wstawkach klawiszowych, poddanych efektowi zwielokrotnionego echa chłodnych, lekko zapętlonych, wysoko i futurystycznie brzmiących wstawkach klawiszowych, wysoko-tubalnie brzmiących wstawkach klawiszowych, poddanych efektowi zwielokrotnionego echa chłodnych, krótkich, twardo wibrujących, bardzo wysoko i futurystycznie brzmiących przeciągnięciach klawiszowych, poddanych efektowi zwielokrotnionego echa chłodnych, krótkich, twardo wibrujących, wysoko, futurystycznie i wysmukle brzmiących przeciągnięciach klawiszowych, chłodnych, krótkich, wysoko i chropowato brzmiących partiach klawiszowych tworzących dynamiczną i płytko zapętloną linię melodii, jednorazowo występującym chłodnym, krótkim, wysoko, gładko i retrospektywnie brzmiącym przeciągnięciu klawiszowym, poddanej efektowi zwielokrotnionego echa chłodnej, uniesionej ku górze, masywnej i wysoko brzmiącej wstawce klawiszowej, poddanych efektowi zwielokrotnionego echa chłodnych i wysoko brzmiących wstawkach klawiszowych, poddanych efektowi zwielokrotnionego echa chłodnych, bardzo wysoko i gładko brzmiących wstawkach klawiszowych, oraz chłodnym, krótkim, twardo wibrującym, opadającym do dołu i wysoko brzmiącym przeciągnięciu klawiszowym. W tle słychać jest krótkie i gładko brzmiące syki syntezatorowe oraz krótkie i szorstko brzmiące syki syntezatorowe. W końcowej fazie utworu pojawiają się poddane efektowi zwielokrotnionego echa krótkie, nisko, retrospektywnie i chropowato brzmiące zapętlenia klawiszowe. Moritz Reichelt śpiewa w języku niemieckim miękkim, new wave'owym barytonem, wokalista wykonuje również partie szeptane oraz wysoko i groteskowo brzmiącą partię wokalną, zaś w końcowej fazie kompozycji na jego wysoko i groteskowo brzmiącą partię wokalną nakłada się partia wokalna odtwarzana na spowolnionych obrotach taśmy.
Pozbawiona sekcji rytmicznej instrumentalna ścieżka Der Grottenolm poprzedzona jest introdukcją złożoną z maszynowego stukotu tworzącego krótką i szeroko zapętloną rytmikę, następnie chłodna, bardzo wysoko, retrospektywnie i gładko brzmiąca solówka klawiszowa układa się w zapętloną i rozmytą linię melodii, przestrzeń wypełnia chłodna, przestrzennie brzmiąca partia Mellotronu, tło wypełnione jest niskim brzmieniem syntezatorowym. W swojej zasadniczej części utwór składa się z równomiernego i chropowato brzmiącego basowego pulsu sekwencerowego w podkładzie, krótkich partii klawiszowych o niskim i szorstkim brzmieniu helikonu tworzących luźną i symfoniczną linię melodii, chłodnych, krótkich, wysoko i wiolonczelowo brzmiących partii klawiszowych układających się w luźną i symfoniczną linię melodii, chłodnych i krótkich wstawek klawiszowych o rozległym i skrzypcowym brzmieniu, chłodnych, krótkich, opadających do dołu, wysoko i matowo brzmiących przeciągnięć klawiszowych, chłodnych partii klawiszowych o wysoko-tubalnym i gitarowym brzmieniu tworzących płytko zapętloną linię melodii, oraz chłodnych, krótkich, miękkich, wysoko-tubalnie i retrospektywnie brzmiących wstawek klawiszowych podszytych partią dzwonka. W tle słychać jest występujące parami lub potrójnie lekkie uderzenia, niestanowiące sekcji rytmicznej. Całość zamyka nisko i szorstko brzmiące przeciągnięcie syntezatorowe.
Pozbawiona sekcji rytmicznej instrumentalna miniatura Miletti 1 złożona jest z subtelnych i krótkich syntezatorowych akordów basowych tworzących płaską linię basu w podkładzie, krótkich, nisko i retrospektywnie brzmiących przeciągnięć klawiszowych, krótkich i nisko brzmiących przeciągnięć klawiszowych, oraz chłodnych, wysoko-tubalnie i gitarowo brzmiących partii klawiszowych układających się w krótkie zapętlenia bądź płytko zapętloną linię melodii.
Instrumentalna kompozycja Die Grotte Der Olme osadzona jest na krótkich, nisko i szorstko brzmiących przeciągnięciach syntezatorowych podszytych twardym akordem fortepianowym, chłodnych partiach klawiszowych o brzmieniu typu piano układających się w dynamiczną, zapętloną i arpeggiową linię melodii, jednorazowo pojawiającej się miękkiej, organowej wstawce, oddalonych, chłodnych, krótkich, wysoko i retrospektywnie brzmiących partiach klawiszowych tworzących dynamiczną i płytko zapętloną linię melodii, chłodnych, wysoko, retrospektywnie i gładko brzmiących partiach klawiszowych układających się w luźną i płytko zapętloną linię melodii, oraz jednorazowo występującym chłodnym, długim, lekko wibrującym, wysoko, matowo i retrospektywnie brzmiącym przeciągnięciu klawiszowym. Brak jest sekcji rytmicznej. Całość zamyka chłodne, wysoko, retrospektywnie i chropowato brzmiące przeciągnięcie klawiszowe z subtelną, drżącą, wysoko-tubalnie, chropowato i wysmukle brzmiącą nakładką klawiszową, przerwane przez miękki i lekki dźwięk uderzenia.
Instrumentalny numer Arkticscher Dialog oparty jest na tworzących swobodną linię melodii bądź luźne arpeggia chłodnych i krótkich partiach klawiszowych o wysokim brzmieniu gitarowym podbitych subtelnymi, chłodnymi, krótkimi, miękkimi, rozległymi, wysoko i archaicznie brzmiącymi partiami klawiszowymi, chłodnych, krótkich, rozległych, wysoko-tubalnie i archaicznie brzmiących partiach klawiszowych układających się w luźne arpeggio, dyskretnie podszytej wysokim i wokalicznym (damskim) brzmieniem klawiszowym chłodnej, rozległej, wysoko i matowo brzmiącej partii klawiszowej tworzącej rozmytą linię melodii, chłodnych, krótkich, wysoko i organowo brzmiących partiach klawiszowych układających się w swobodną i płytko zapętloną linię melodii, chłodnych, krótkich, wysoko, retrospektywnie i matowo brzmiących partiach klawiszowych tworzących luźne i równomierne arpeggio, oraz chłodnych partiach klawiszowych o miękkim brzmieniu fortepianu układających się w luźne i równomierne arpeggio. Brak jest sekcji rytmicznej.
Instrumentalna ścieżka Miletti 2 charakteryzuje się chłodnymi, krótkimi, wysoko-tubalnie i retrospektywnie brzmiącymi partiami klawiszowymi razem z chłodnymi, krótkimi, szerokimi, wibrującymi, dzwonkowo i wysmukle brzmiącymi partiami klawiszowymi układającymi się w swobodne i zapętlone linie melodii, chłodnymi, krótkimi i wysoko brzmiącymi partiami organowymi tworzącymi równomierne i luźne, ale w miarę dynamiczne arpeggio, subtelną i chłodną przestrzenią organową, oraz dyskretną i nisko brzmiącą partią organową wypełniającą tło. Brak jest sekcji rytmicznej.
Całość rozszerzonej setlisty zamyka wielowątkowy, instrumentalny utwór Am Strand z nisko-tubalnie i chropowato brzmiącą partią klawiszową układającą się w płytko zapętloną linię melodii wspartą chłodnymi, twardo wibrującymi, bardzo wysoko i retrospektywnie brzmiącymi przeciągnięciami klawiszowymi oraz tworzącą zapętloną linię melodii chłodną partią klawiszową o wysokim brzmieniu wokalu odtwarzanego na przyspieszonych obrotach taśmy, chłodnymi, krótkimi i bardzo wysoko brzmiącymi wstawkami klawiszowymi, chłodnym, lekko wibrującym i wysoko brzmiącym przeciągnięciem klawiszowym, oraz nisko brzmiącym przeciągnięciem syntezatorowym. Następnie, po krótkiej pauzie, pojawiają się chłodne, pozytywkowo brzmiące partie klawiszowe układające się w płytko zapętloną linię melodii, chłodne, krótkie, szerokie, wysoko, retrospektywnie i wysmukle brzmiące partie klawiszowe tworzące płytko zapętloną linię melodii, krótkie, wysoko i gitarowo brzmiące partie klawiszowe układające się w swobodną linię melodii, oraz partia organowa tworząca kołyszącą się linię melodii. Dalej, po krótkiej pauzie, partia klawiszowa o wysoko-tubalnym i gładkim brzmieniu przypominającym dźwięk riffu gitarowego układa się w płytko zapętloną linię melodii wspartą chłodnymi, krótkimi, twardymi, wysoko i retrospektywnie brzmiącymi partiami klawiszowymi, chłodna, wysoko, gładko i retrospektywnie brzmiąca solówka klawiszowa tworzy płytko zapętloną linię melodii wspartą chłodnymi, krótkimi i bardzo wysoko brzmiącymi partiami klawiszowymi oraz chłodnym, krótkim, bardzo wysoko i wysmukle brzmiącym przeciągnięciem klawiszowym, zaś chłodna, rozległa, wysoko i archaicznie brzmiąca partia klawiszowa układa się w kołyszącą linię melodii. Także i tu brak jest sekcji rytmicznej. Kompozycja posiada interlude złożone wyłącznie z partii pianina tworzącej wpierw dynamiczną, zapętloną i arpeggiową linię melodii, następnie swobodną i zapętloną linię melodii. Miniatura dość wyraźnie przypomina dokonania z lat 60. kanadyjskiego kompozytora muzyki eksperymentalnej, Bruce'a Haacka, bądź amerykańskiego pianisty jazzowego i kompozytora muzyki eksperymentalnej, Raymonda Scotta.
Ścieżka dźwiękowa autorstwa formacji Der Plan, jak i sam film Die Letzte Rache, zdobyły uznanie krytyków. Warstwa muzyczna zdecydowanie bardziej podkreślała tu eksperymentalną stronę twórczości zespołu.
Tracklista:
1 Die Wüste
2 Sechs Fingen An (Titelsong Der Früchte Der Bestimmung)
3 Aufbruch (Der Weltkenner Durchschneidet Den Zaun)
4 Am Grab Des Sohnes
5 Im Unterirdischen Wassersaal
6 ...Denn Alles War Nur Ein Trick! (Die Früchte Der Bestimmung)
7 Zur Alten Dschunke (Thema Der Großen Stadt)
8 Das Denkmal Des Scheiterns (Eröffnugsfeier)
9 Es Ist Schön, Schön Zu Sein (Der Schöne Mann)
10 Donnerwetter! (Der Starke Mann)
11 Oh, Oh, Oh! (Der Kluge Mann)
12 Der Kommissar (Ist Schon Da)
13 Ich Bin Es! (Der Weltkenner)
14 "Du Bist Es Nicht" Junger Mann (Die Teenager)
15 Früchte-Radio-Special
16 Des Kerkers Loch (Die Früchte)
17 Die Unterirdische Fabrik
18 Oder Nicht? (Die Tötungsmaschine)
19 Der Kommissar (Ermittelt Weiter)
20 Chor Der Gefangenen
21 Der Assistenten-Song
22 Chor Der Ausgebrochenen
23 Schauet Her (Die Früchte)
24 Schönheit Der Macht (Monolog Des Herrschers)
25 Zerstörung Der Grossen Stad
26 Das Zimmer Der Tochter
27 Showdown
28 So Wurden Wir Zu Ihm Gemein (Sohn Und Tochter)
29 Das Ende
30 Der Todesmonolog (Gerät Dem Ausgespaceten Weltkenner Doch Noch Versöhnlich)
Bonus:
31 Geloschte Szene
32 Das Insekt (Alternative Version)
33 Der Grottenolm
34 Miletti 1
35 Die Grotte Der Olme
36 Arkticscher Dialog
37 Miletti 2
38 Am Strand
Personel (skład podstawowy):
Gesang – Moritz Reichelt
Perkussion, Keyboard – Frank Fenstermacher
Synthesizer – Kurt Dahlke
Written by, © copyright December 2025 by Genesis GM.
